Boguszynek jest niewielką miejscowością położoną w gminie Nowe Miasto nad Wartą, w powiecie średzkim, około pięciu kilometrów na wschód od Książa Wielkopolskiego. Mimo niewielkich rozmiarów wsi znajduje się tu cenny zabytek architektury sakralnej – drewniany kościół filialny pod wezwaniem św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Świątynia ta należy do parafii w Kolniczkach i stanowi ważny element lokalnego dziedzictwa historycznego oraz religijnego. Jej dzieje są wyjątkowe, ponieważ obecny kościół został przeniesiony z innej miejscowości, zachowując przy tym wiele oryginalnych elementów architektonicznych oraz wyposażenia z XVIII wieku.

Historia świątyni

Początki kościoła sięgają drugiej połowy XVIII wieku. Został on wzniesiony w latach 1773-1775 w pobliskiej wsi Kolniczki, gdzie przez wiele lat służył miejscowej społeczności jako świątynia parafialna. Drewniane kościoły były w tamtym okresie powszechną formą budownictwa sakralnego na terenach Wielkopolski, a ich konstrukcja pozwalała na stosunkowo szybkie wznoszenie obiektów oraz ich ewentualne przenoszenie w inne miejsce.

W połowie XX wieku sytuacja parafii w Kolniczkach uległa zmianie. W 1951 roku wybudowano nowy kościół murowany który przejął funkcję głównej świątyni parafialnej. W związku z tym drewniany kościół przestał być użytkowany, a jego konstrukcje rozebrano. Jednocześnie pojawiła się inicjatywa, aby zachować zabytkowy obiekt i wykorzystać go w innej miejscowości.

Pomysł przeniesienia świątyni do Boguszynka wyszedł od proboszcza parafii w Kolniczkach, księdza Wojciecha Rychły. Miejscowość ta nie posiadała wówczas własnego kościoła, a jej mieszkańcy należeli do parafii w Kolniczkach. Dawniej wieś była zamieszkana między innymi przez protestanckich osadników olędarskich, dlatego też brakowało w niej katolickiej świątyni.

Realizacja tego przedsięwzięcia nastąpiła dopiero po wielu latach, na przełomie 1974 i 1975 roku. Wówczas specjalistyczna ekipa cieśli z Podhala, pochodząca z okolic Zakopanego, dokonała ponownego montażu rozebranej wcześniej konstrukcji kościoła. Świątynię ustawiono na działce przekazanej przez jednego z parafian, w dogodnym miejscu przy głównej drodze dobiegającej przez wieś.

Podczas odbudowy wprowadzono niewielkie zmiany w układzie budynku. Skrócono nieco nawę, a także dobudowanie dwie kruchty- jedną od strony południowej, a drugą od strony wschodniej. Dzięki tym modyfikacjom obiekt został lepiej dostosowany do nowych warunków i potrzeb miejscowej społeczności.

Architektura

Kościół w Boguszynku jest drewnianą budowlą o konstrukcji zrębowej, której ściany z zewnątrz oszalowano deskami. Jest to świątynia jednonawowa, o stosunkowo prostej ale harmonijnej bryle charakterystycznej dla wiejskich kościołów z XVIII wieku.

Prezbiterium jest nieco węższe i niższe od nawy a jego zakończenie ma formę trójboczną. Ciekawostką jest fakt, że kościół nie jest orientowany w tradycyjny sposób – prezbiterium nie zostało skierowane na wschód, lecz w stronę północną.

Po zachodniej stronie prezbiterium znajduje się zakrystia. Przy bocznych ścianach nawy umieszczono dwie kruchty, które powstały podczas przenoszenia kościoła do Boguszynka.

Całość przykrywa dach dwuspadowy, pokryty dachówką. Nad nawą wznosi się niewielka, czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńczona jest charakterystyczny, cebulastym hełmem pokryty blachą, nad którym znajduje się metalowy krzyż. Forma hełmu nawiązuje do stylistyki narokowej, która była popularna w okresie powstawania świątyni.

Wnętrze kościoła przykrywa wspólny, płaski strop obejmujący zarówno nawę , jak i prezbiterium. Podłogę wykonano z drewnianych desek, co podkreśla tradycyjny charakter budowli i nadaje jej ciepły, historyczny wygląd.

Wyposażenie

Duża część wyposażenia obecnego kościoła została przeniesiona ze starej świątyni w Kolniczkach. Do najważniejszych elementów należą ołtarze – główny oraz dwa boczne – a także ambona.

Ołtarz główny utrzymany jest w stylu rokokowym, który był charakterystyczny dla drugiej połowy XVIII wieku. Wyróżnia się dekoracyjną formę oraz bogatymi zdobieniami typowymi dla tego okresu.

W kościele znajdują się również inne cenne elementy wyposażenia sakralnego. Do nich należy między innymi krucyfiks oraz figura świętego Jana Nepomucena pochodząca z XVIII wieku, będąca przykładem dawnej sztuki religijnej.

Otoczenie kościoła

Kościół położony jest przy głównej drodze przebiegającej przez wieś i otoczony ogrodzeniem. Teren wokół świątyni tworzy spokojną przestrzeń o charakterze sakralnym, stanowiąc ważne miejsce spotkań religijnych i lokalnych uroczystości.

Na terenie przykościelnym znajduje się również drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej. Została ona wybudowana w 1980 roku.

W pobliżu kościoła ustawiona jest figura Najświętszego Serca Jezusowego. Otoczenie świątyni uzupełniają drzewa i zieleń, które podkreślają spokojny, wiejski charakter tego miejsca i tworząc odpowiednią oprawę dla zabytkowego obiektu sakralnego.