Perła powiatu – drewniany kościół w Bagrowie z połowy XVIII wieku

Bardzo często za najmniejszą parafię w Polsce uznawana jest parafia św. Marka Ewangelisty w Siedlątkowie, w województwie łódzkim, jednak to parafia pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Bagrowie liczy sobie najmniej parafian, choć była erygowana już w XIV wieku.

Kościół w Bagrowie jest świątynią filialną, podlegająca parafii w Mącznikach. Jednak samodzielnie parafia pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Bagrowie jest najmniejszą w Polsce. Zdaniem historyków została wyodrębniona w XIV wieku z parafii Giecz i Grodziszczko. Fundatorami kościoła pw. św. Katarzyny Panny Męczenniczki najprawdopodobniej byli Bagrowscy, którzy przez dwa wieki byli właścicielami majątku Bagrowo. Drewniana świątynia przetrwała potop szwedzki, ale wymagała gruntownego remontu, na co nie było stać ówczesnego właściciela Stanisława Dobińskiego. Już wcześniej jego rodzice oddali kościół pod zarząd OO. Franciszkanów z Poznania, którzy wyremontowali świątynię, a w 1752 roku, w jej miejscu, postawili nową, która istnieje do dziś. W następnym roku kościół był konsekrowany przez biskupa Pawłowskiego, sufragana poznańskiego. W 1922 roku Franciszkanie ustąpili z parafii.

Świątynia w Bagrowie to drewniany budynek, konstrukcji zrębowej, wzniesiony na kamienno-ceglanej podmurówce. W ciągu przeszło 270 lat przeszedł szereg remontów i modernizacji. W 1937 roku, ze względu na zły stan techniczny, konieczne było obniżenie wieży, a w późniejszych latach częściowo wymieniono jej konstrukcję. Wymieniona została także podmurówka, przełożono pokrycie dachowe i wykonano instalację odgromową. Na początku lat 90. ubiegłego stulecia wzmocniony został strop i wykonano klamrowanie ściany północnej. Przeprowadzono również remont zakrystii i zmodernizowano wnętrze, odnawiając przy tym ołtarze. Na kolejny remont kościół musiał czekać przeszło 20 lat. W 2011 roku przeprowadzony został kapitalny remont wieży, dachu i ścian. Zadbano wówczas także o najbliższe otoczenie świątyni – teren został odwodniony, ogrodzony i wykonano granitowy chodnik.

Dziś kościół, choć niewielki, stanowi perłę powiatu średzkiego. Belka tęczowa jest profilowana, na niej umieszczono dwie rzeźby aniołów z II poł. XVI wieku. Ołtarz główny pochodzi z II poł. XVII w., dwa ołtarze boczne z XVIII., obrazy ołtarzowe i ścienne z XVII XVIII wieku. Wiernych na modlitwę wzywa dzwon z 1769 roku.