Były zakład produkcyjny trafił na licytację. Być może dziś znajdzie nabywcę

Za kilkadziesiąt minut być może będzie wiadomo, jaki los spotka niszczejący zakład produkcyjny. O godzinie 10:00 powinna zakończyć się licytacja nieruchomości, na której dawniej znajdowała się świetnie prosperująca Wytwórnia Artykułów Higienicznych. Dziś na działce w Olszewie znajdują się zdemolowane budynki, staw i hałdy odpadów.

Ponownie na licytacji

Na licytację komorniczą ponownie trafił teren poprzemysłowy zlokalizowany w miejscowości Olszewo niedaleko Środy Wielkopolskiej. Tematem zajmowaliśmy się pod koniec 2022 roku, kiedy niszczejący zakład produkcyjny również trafił pod młotek. Wówczas wartość nieruchomości oszacowana została na kwotę 379 tysięcy złotych, a cenę wywoławczą ustalono na nieco ponad 284 tysiące złotych. Wtedy licytacja została odwołana, ale dziś może znaleźć nabywcę. Tym razem wartość działki, wraz z tym, co pozostało po zakładzie produkcyjnym, wyceniono na niespełna 644 tysiące złotych, a licytację elektroniczną rozpoczęto od kwoty rzędu niespełna 483 tysiące złotych. Licytacja odbywa się za pomocą systemu teleinformatycznego i powinna zakończyć się o godzinie 10:00. Może jednak być przedłużana, jeśli na chwilę przed jej końcem pojawi się nowa oferta licytanta.

Jedyny taki zakład w okolicy

W Olszewie niedaleko Środy w 1988 roku powstał jeden z pierwszych w Polsce prywatnych zakładów papierniczych. Jego budowa trwała ponad dwa lata, a właściciel od początku nosił się z zamiarem stworzenia kompletnej linii produkcyjnej. Zakład skupował makulaturę, którą następnie przerabiał na wyroby papiernicze. Głównym produktem był papier toaletowy – towar w tamtych czasach wręcz niedostępny. Wytwórnia Artykułów Higienicznych miała swoją technologię, która umożliwiała produkcję papieru wyłącznie z makulatury. Masa papiernicza powstawała w rozwłókniaczu, zwanym hydropulperem, następnie pompowana była do kadzi magazynowej, skąd trafiała na sita maszyn papierniczych. Tu, po odsączeniu wody, sprasowaniu i ogrzaniu masy na cylindrach, powstawały ogromne bele papieru, które następnie przewijane były w hali konfekcji na wałki o średnicy rolki papieru toaletowego. Wałki te, po zaklejeniu banderolą z charakterystycznym logo firmy, były cięte na rolki. Gotowy produkt pakowany w foliowe worki, wyjeżdżał do klientów w całej Polsce. Spory rynek zbytu stanowili też odbiorcy zagraniczni. Z początku znaczna część produkcji była eksportowana do Niemiec.

Lata prosperity WAH

Firma od początku była skazana na sukces. Produkcja uzależniona była jedynie od dostaw makulatury, a tej na rynku nie brakowało. Nie brakowało też odbiorców, ponieważ problem z dostępem do papieru toaletowego nie skończył się wraz z upadkiem komunizmu. Nadal w Polsce nie było zbyt wielu zakładów produkujących papier toaletowy. Firma miała własną kotłownię, która ogrzewała hale produkcyjne, a przede wszystkim wytwarzała parę niezbędną w procesie produkcji. Zakład miał też swój warsztat, którego pracownicy serwisowali maszyny produkcyjne i wykonywali usługi zewnętrzne. W kolejnych latach wybudowany został biurowiec i budynek socjalny. Firma przerodziła się w Zakład Pracy Chronionej, dając zatrudnienie osobom z niepełnosprawnościami. W tym czasie działał gabinet lekarski, na pełen etat zatrudniona była pielęgniarka, a pracownicy na miejscu poddawani byli okresowym badaniom. Takich warunków nie gwarantował żaden prywatny średzki zakład pracy. Do podjęcia pracy w WAH zachęcały także zarobki.

Zakończenie produkcji

Z czasem firma zaczęła popadać w kłopoty. Zmienił się rynek zbytu, w sklepach pojawił się delikatniejszy papier produkowany z czystej celulozy. Właściciel uskarżał się na nieuczciwych kontrahentów. Trudno dziś stwierdzić jednoznacznie, co przyczyniło się do zamiany sukcesu w klęskę. Jeszcze w 2002 roku zakład został wyróżniony certyfikatem jakości za „europejski standard papierowych artykułów toaletowych i sanitarnych”. Niezbyt to jednak pomogło, dlatego wkrótce do firmy wszedł syndyk. W kolejnych latach działalność prowadziły różne spółki. Nigdy już później nie udało się poprawić sytuacji finansowej zakładu. Mimo poszerzenia produkowanego asortymentu o ręczniki papierowe, czy sprzedaży płynu do mycia naczyń z logo WAH, nastały ciężkie lata dla zakładu w Olszewie. Produkcja została całkowicie zakończona pod koniec 2017 roku. Od tamtej pory w budynkach nie działo się nic, a właściwie działo się wiele.

Zamienia się w ruinę

Zakończenie produkcji nie wiązało się wcale z zamknięciem zakładu. Wprost przeciwnie. Z czasem stał się on bardziej otwarty, niż kiedykolwiek. Zniknęło wyposażenie i wszystko, co przedstawiało jakąś wartość materialną. Została wprawdzie brama wjazdowa, ale brak furki i ubytki w ogrodzeniu umożliwiały każdemu wejście na teren byłego zakładu. W ten sposób stał on się miejscem odwiedzanym przez wandali. Zniszczone zostały meble, ze ścian powyrywano kable, a część szyb powybijano. Istniejące zabudowania są w fatalnym stanie technicznym i w większości nadają się tylko do rozbiórki. Zakład przez ostatnie lata działalności nie oddawał odpadów do utylizacji. Uzbierały się ogromne hałdy odpadów poprodukcyjnych, zmieszanych. Koszty uprzątnięcia terenu i wnętrz obiektów budowlanych oraz utylizacji odpadów poniesie nabywca. Kwota, jaką trzeba będzie przeznaczyć na ten cel, będzie z pewnością wyższa, niż ustalona cena wywołania na licytacji. Teren figuruje w zestawieniu miejsc nielegalnego gromadzenia odpadów.

Co dalej?

Nieruchomość ma ogromny potencjał, choć nabywca musi brać pod uwagę wysokie koszty zagospodarowania tego obiektu. Przede wszystkim były zakład produkcyjny jest zlokalizowany blisko Środy Wielkopolskiej, w odległości około 2 kilometrów od wschodniej obwodnicy, która jest połączona z drogą wojewódzką nr 432 i drogą krajową nr 11. Powierzchnia działki to ponad 18 tysięcy metrów kwadratowych. Część nieruchomości zajmuje staw (blisko 3,3 tysiąca metrów kwadratowych powierzchni) również wymagający oczyszczenia. Teren ma przeznaczenie przemysłowe, co potencjalnym nabywcom otwiera drogę do wybudowania hal produkcyjnych czy magazynów. Nieoficjalnie mówi się, że kupnem zainteresowana była Gmina Środa. Pozostałość po zakładzie produkcyjnym może stanowić bazę dla sprzętu komunalnego bądź np. pod budowę strażnicy. Wcześniej z zamiarem kupna nosiło się kilku przedsiębiorców prywatnych, którzy zamierzali poszerzyć dotychczasową działalność. Nie wiadomo jednak, czy ktokolwiek wpłacił wadium i przystąpił do licytacji.