Przygoda i misja. Załoga „Czerwonego Rydwanu” osiągnęła cel

W tegorocznej, jubileuszowej, edycji rajdu Złombol udział wziął Średzianin Emilian Wawrzkiewicz, który wraz z kolegami wyruszył do Maroka Polonezem Atu Plus. Załoga „Czerwonego Rydwanu” misję ukończyła w 200 procentach – dojechali do mety i „na kołach” wrócili do Polski.

Przygotowania

O tym, że Emilian Wawrzkiewicz zamierza wziąć udział w rajdzie Złombol 2026, informowaliśmy na naszych łamach. Średzianin poszukiwał kompanów, z którymi wyruszy w podróż do Maroka oraz ludzi o wielkim sercu, którzy wpłacą pieniądze na pomoc dzieciom w polskich domach dziecka. Do załogi „Czerwonego Rydwanu” dołączył Paweł z Warszawy i Piotr ze Szczecina, a darczyńcy wsparli misję kwotą 15 902,18 złotych. Były to zarówno wpłaty od osób indywidualnych, jak i od przedsiębiorców z naszego terenu. Największą kwotę przekazała firma Danpasz – producent wysokojakościowych pasz dla bydła, drobiu i trzody chlewnej, prowadzący skup zbóż od rolników. Firma ma swoją siedzibę w Środzie przy ulicy Zakładowej 3 oraz w miejscowościach Brzostek i Biskupie. Ponadto wśród darczyńców znalazły się firmy: Rehlux – nowa forma rehabilitacji, Pineccy – skup złomu i kasacja pojazdów, Truck Master Patryk Pluciński – wulkanizacja 24h, Biuro Rachunkowe Mikołajczak ze Środy oraz Pro-Bruk Grzegorz Dydymski – kompleksowe usługi brukarskie i odwodnienia. Rajdowy Polonez Atu Plus okleiła Agencja reklamowa i drukarnia Centrum Amigo, które także bezpłatnie wydrukowała naklejki reklamujące darczyńców. W pośrednictwie uczestniczył Głos Powiatu Średzkiego, który objął misję patronatem medialnym.

- Dla mnie to była przygoda i sprawdzenie samego siebie i to jest bardzo ważne, ale to, że człowiek mógł komuś w znaczący sposób pomóc, to jest coś pięknego, bo taki był główny cel tej misji. Zebraliśmy kwotę przewyższającą średnią zebraną przez pozostałe załogi, więc tym bardziej mnie to cieszy – stwierdził Emilian.

Start w Chorzowie

Średzianin w Chorzowie pojawił się już w piątek 26 czerwca, ale start główny miał miejsce następnego dnia. - Na starcie byłem po 6:00, żeby wyruszyć jako jeden z pierwszych i nie tracić cennego czasu już na samym początku – stwierdził w rozmowie z GPŚ. W tym miejscu należy dodać, że do przebycia było przeszło 3 200 kilometrów, co należało zrobić w ciągu niespełna 132 godzin. Matematyka nie kłamie, więc średnia prędkość powinna wynieść około 25 km/h, ale tylko wtedy, gdy nie będzie przerw na odpoczynek, tankowanie czy toaletę. Do tego należy doliczyć czas na naprawy, których można się spodziewać wyruszając w drogę 28-letnim Polonezem. Na szczęście „Czerwony Rydwan” nie zawiódł i obyło się bez większych awarii. Takiego szczęścia nie mieli inni uczestnicy rajdu. Ponieważ na trasie panowała solidarność, „złombolowcy” pomagali sobie wzajemnie, dlatego do czasu podróży trzeba jeszcze włączyć postoje związane z niesieniem pomocy innym. Emilian ofiarował jednej z załóg elastyczny łącznik wału, który uległ uszkodzeniu już w początkowym etapie rajdu. Załoga pomogła też w montażu uszkodzonej części. Ponadto Średzianin zdecydował, że będzie jedynym kierowcą „Czerwonego Rydwanu”, co ograniczyło możliwość jazdy bez przerw. - Samochód też musiał odpoczywać – stwierdził.

W upale do Afryki

Średzianom nie trzeba przypominać, jakie warunki pogodowe panowały przed tygodniem. Uczestnicy rajdu musieli w trasie mierzyć się nie tylko z korkami, robotami drogowymi, objazdami czy awariami, ale także z upałem. - W rajdzie brały udział wyłącznie pojazdy wyprodukowane w krajach dawnego bloku wschodniego, kilkudziesięcioletnie, bez klimatyzacji (poza nielicznymi wyjątkami, ponieważ dopuszczalne były przeróbki), dlatego jechaliśmy z otwartymi oknami i z włączonym ogrzewaniem, żeby silnik miał lepsze chłodzenie – opowiada Emilian.

Rajd nie miał wyznaczonej trasy, lecz jedynie metę, dlatego każda załoga jechała wybranym przez siebie szlakiem. Załoga średzkiego Poloneza od razu kierowała się na południe – przez Czechy, Niemcy, Francję i Hiszpanię. Pierwszy nocleg był w namiocie na prywatnej posesji mieszkających w Niemczech Polaków, którzy także brali udział w Złombolu, kolejny dłuższy postój był na kampingu w Besancon, we Francji, a następny w hiszpańskim Lloret de Mar. „Czerwony Rydwan” jechał w konwoju złożonym z Żuka, Lublina i jeszcze dwóch Polonezów, jednak awarie kspowodowały, że wzdłuż południowego wybrzeża Hiszpanii przemieszczały się już jedynie trzy pojazdy wyprodukowane w FSO.

Meta i powrót

We wtorkowy wieczór, po przejechaniu blisko 2 500 kilometrów, Emilian ujrzał przedmieścia Almerii – miejsca skąd wypływał prom do Maroka. Na szczęście obyło się bez większych komplikacji, choć przewoźnik miał przed sobą nie lada wyzwanie – w tym czasie do portu zjechało wielu uczestników rajdu, stąd zrobiło się lekkie zamieszanie. O godzinie 23:59 prom z „Czerwonym Rydwanem” na pokładzie wypłynął w kierunku Nador. Rano na Średzienina czekała już „tylko” ostatnia prosta, wcale nie łatwa, jak się okazało. - Marokańczycy nie jeżdżą zgodnie z przepisami. Na drogach dochodzi do wielu niebezpiecznych sytuacji – wyprzedzają na wzniesieniach, przed zakrętami, gdy nie wiedzą, czy z naprzeciwka nic nie nadjedzie. Wychodzą z założenia, że Allah ich prowadzi. Styl jazdy określiłbym jako brawurowy – ignorowanie linii na jezdni, ciągłe używanie klaksonu, wyprzedzanie „na trzeciego”. Trzeba też uważać na nieoświetlone pojazdy, motocyklistów, pieszych i zwierzęta. Jedna z załóg miała poważny wypadek. Polacy trafili do szpitala – tłumaczy Emilian.

W środę załoga średzkiego Poloneza szczęśliwie dotarła do mety. Licznik wskazywał, że od Chorzowa przejechali 3 202 kilometry. Nie obyło się bez komplikacji na miejscu, ale Emilian przyznał, że spodziewał się, że w Maroku może być wiele kłopotów. Jest marynarzem, zdarzało mu się bywać w tym państwie i zna panujące tam zwyczaje. Już samo pojawienie się w jednym miejscu i czasie tylu pojazdów sprawiło, że na miejsce wezwano wojsko, które czasowo ograniczyło możliwość wjechania do miasta. Polacy musieli też liczyć się ze szczegółowi kontrolami, a celnicy wyczuleni byli na przewóz dronów, które mogły być użyte do celów szpiegowskich.

Choć rajd Złombol 2026 został ukończony, co potwierdza dyplom i pamiątkowe zdjęcie na mecie, to przed uczestnikami była jeszcze droga powrotna. Niektóre załogi zdecydowały się na zwiedzanie północnej części kontynentu afrykańskiego, ale większość wolała wrócić do Europy, gdzie można było wybrać malowniczą trasę i zatrzymywać się w ciekawych miejscach. Emilian nie wybrał żadnej z tych opcji.

- Udział w Złombolu od lat był moim marzeniem, które wreszcie udało się spełnić. Jednak z racji wykonywanego zawodu nie mogę codziennie być z najbliższymi. Po osiągnięciu celu chciałem jak najszybciej znaleźć się w domu, przy żonie i synku – wyznał Emilian, który w ubiegłą sobotę pod wieczór z radością minął tablicę „Środa Wielkopolska”.